Kalendarium

Kalendarz imprez

Zdrowie

WAKACJE, więcej zagrożeń

BEZPIECZNE WAKACJE
 
Okres wakacyjny to szczególny czas dla całej rodziny. W lipcu i sierpniu wielu z nas wyjeżdża na urlop spędzając czas nad wodą, w górach czy w lesie. Część dzieci i młodzieży spędzając wakacje w domu wypełnia sobie czas zabawą w jego okolicy. Towarzyszące wypoczynkowi odprężenie sprawia jednak, że niejednokrotnie zapominamy o podstawowych zasadach bezpieczeństwa. Chcąc uniknąć zagrożeń wakacyjnych skorzystajcie Państwo z naszych porad.
Okres wakacyjny to szczególny czas dla całej rodziny. W lipcu i sierpniu wielu z nas wyjeżdża na urlop spędzając czas nad wodą, w górach czy w lesie. Część dzieci i młodzieży spędzając wakacje w domu wypełnia sobie czas zabawą w jego okolicy.
Towarzyszące wypoczynkowi odprężenie sprawia jednak, że niejednokrotnie zapominamy o podstawowych zasadach bezpieczeństwa.
Chcąc uniknąć zagrożeń wakacyjnych skorzystajcie Państwo z naszych porad. Poniżej przedstawiamy najważniejsze z nich.

DZIECI
  • należy im zapewnić maksimum opieki i zainteresowania, a także jak najczęściej samemu uczestniczyć w pozytywnym wypełnieniu ich czasu wolnego;
  • należy ustalać i sprawdzać miejsca ich zabawy czy wypoczynku (przede wszystkim czy są bezpieczne), a także uczyć dzieci ostrożności przy zabawie w pobliżu wody, placu budowy, ruchliwych ulic, lasu, itp. niebezpiecznych miejsc;
  • warto wiedzieć, z kim i gdzie Nasza pociecha idzie, bawi się i kiedy wróci;
  • każde dziecko powinno znać zasady poruszania się po drodze pieszo czy rowerem, szczególnie jeśli jest w wieku pozwalającym na samodzielne się po niej poruszanie;
  • każde dziecko powinno też znać ogólne zasady bezpieczeństwa dotyczące samodzielnego pobytu w domu i jego otoczeniu, a także w kontakcie z obcym psem;
  • wysyłając dziecko na kolonie dobrze jest sprawdzać przygotowanie oferujących wyjazdy kolonijne (warunki pobytu, kwalifikacje opiekunów, zakres i rodzaj zajęć wypełniających czasu wypoczynku, itd.), a także zapewnić sobie stały kontakt z dzieckiem;
MŁODZIEŻ
  • powinna pamiętać o właściwym przygotowaniu i ostrożności przy wypoczynku w górach, w lesie czy nad wodą (patrz porady poniżej), a także zapewnieniu sobie bezpieczeństwa przy nocnych powrotach z dyskotek, zabaw, festynów, koncertów i innych imprez;
  • wykazywać się ostrożnością w kontakcie z osobami obcymi, również rówieśnikami. Wszelkie propozycje wyjazdu w miejsce nieznane, fajnej zabawy czy niezapomnianych wrażeń muszą być dobrze przemyślane i sprawdzone. Dotyczy to również ofert pracy za granicą: polecamy dział „Handel ludźmi - jak nie stać się ofiarą”;
  • pamiętać o zagrożeniach i konsekwencjach jakie niesie ze sobą sięganie po różnego rodzaju środki uzależniające (papierosy, alkohol, narkotyki, dopalacze czy inne niebezpieczne substancje).

Natomiast wszystkie nasze pociechy, bez względu na wiek, powinny umieć zachowywać się kulturalnie wobec siebie i otoczenia. Zachowania wulgarne, agresywne czy przemoc to nie są prawidłowe formy kontaktu międzyludzkiego, a wyrzucanie śmieci w inne miejsca, jak do tego wyznaczone, jest naruszeniem obowiązujących norm prawnych i społecznych.

Poza naszymi pociechami zagrożenia czyhają również na dorosłych. Dbając o bezpieczny wypoczynek nie zapominajmy także o sobie.

PRZED WYJAZDEM
  • starannie zaplanujmy trasę podróży oraz przygotujmy potrzebne do niej dokumenty i rzeczy podręczne;
  • wychodząc z domu dokładnie zamknijmy drzwi i okna, zakręćmy kurki z gazem i wodą. Warto też rozważyć, które urządzenia elektryczne powinny pozostać włączone do gniazdek – im mniej włączonych, tym mniej potencjalnych źródeł pożaru;
  • jeśli w domu jest alarm to nie zapomnijmy go włączyć;
  • biżuteria, gotówka czy inne rzeczy szczególnie cenne nie powinny pozostawać w domu, lepsze będzie przechowanie ich u osób zaufanych, w skrytce bankowej czy w innym dobrze chronionym miejscu;
  • poinformujmy członków rodziny czy dobrych znajomych: gdzie wyjeżdżamy, kiedy wrócimy i jak w razie potrzeby mogą się oni z nami szybko skontaktować. Natomiast chwalenie się tym na około, zwłaszcza przed wyjazdem może okazać się niebezpieczne;
  • warto też kogoś poprosić np. członka rodziny, znajomych czy sąsiada, o zabieranie korespondencji leżącej w skrzynce na listy czy przed drzwiami – będąc tam zbyt długo sygnalizuje, że w mieszkaniu nikogo nie ma;
PODRÓŻ SAMOCHODEM
  • jeszcze przed wyjazdem sprawdźmy czy samochód jest sprawny, mamy wszystkie dokumenty (uprawniające do jazdy oraz potrzebne w razie awarii lub kolizji), a także czy bagaż jest dobrze poukładany i solidnie zamocowany – tak, że w razie nagłego hamowania nikogo nie uderzy;
  • w miejscach nieoświetlonych, zalesionych czy na pustkowiu zatrzymujmy się tylko w ostateczności. Do zatrzymania wybierajmy miejsca bezpieczne, gdzie jest dużo ludzi, dobrze oświetlone, monitorowane kamerami, itd.;
  • robiąc przerwę w podróży nie pozostawiajmy auta bez nadzoru, szczególnie gdy bagaż widoczny jest przez jego szyby. Bagaże tj. torby, plecaki, walizki i inne rzeczy powinny być w schowkach lub bagażniku - pozostawienie ich na widoku będzie zachętą dla złodziei.
  • tracąc kontakt wzrokowy z samochodem sprawdzajmy czy wszystkie drzwi i okna są zamknięte, a klapa bagażnika zatrzaśnięta. Nie zapominajmy też o włączeniu alarmu i innych zabezpieczeń;
  • odchodząc od samochodu kluczyki chowajmy do kieszeni wewnętrznych ubrania, a w pokoju hotelowym w miejscu bezpiecznym (z dala od drzwi wejściowych i nie na widoku). Nigdy też nie pozostawiajmy dokumentów samochodu w jego wnętrzu.
  • podróżując unikajmy zabierania autostopowiczów, szczególnie z miejsc podejrzanych czy osób przypadkowo poznanych podczas postoju;

Pamiętajmy, że wszelkie próby zatrzymania przez innych użytkowników drogi np. sygnalizujących usterkę naszego auta, powinny być dokładnie rozważone. Może to być próba napadu, dlatego w takich sytuacjach lepiej jest rozważyć możliwość dojechania do najbliższej, większej stacji benzynowej czy innego bezpiecznego miejsca i tam dopiero sprawdzenie pojazdu.

PODRÓŻ POCIĄGIEM lub AUTOBUSEM
  • bilety kupujmy wcześniej, nie w dniu podróży - wówczas unikniemy możliwości kradzieży bagażu w momencie transakcji przy okienku kasowym;
  • bilety i rzeczy podręczne, niezbędne w podróży, trzymajmy na wierzchu - unikniemy pokazywania zawartości bagażu podczas ich poszukiwania w jego wnętrzu.
  • posiadane przy sobie dokumenty osobiste chowajmy w wewnętrznych kieszeniach ubrania, a pieniądze rozdzielajmy na kilka części umieszczone w różnych miejscach (przy sobie i w bagażu);
  • podczas wsiadania i wysiadania ze środka komunikacji zachowujmy szczególną ostrożność, wtedy bowiem podróżny najbardziej jest narażony na kradzież bagażu, portfela, telefonu komórkowego lub innych wartościowych przedmiotów. Oczekując na peronie lub przystanku sprawdzajmy, czy ktoś nas nie obserwuje. Podejmując rozmowę z obcą osobą pilnujmy uważnie bagażu. Wewnątrz autobusu czy tramwaju również trzeba zachować czujność.
  • zajmując miejsce posiadany bagaż pozostawiajmy w zasięgu ręki, z możliwością jego stałej obserwacji. Zwracajmy na niego szczególną uwagę podczas ruchu podróżnych na stacjach i przystankach.
  • wsiadając do pustego autobusu czy pociągu zajmujmy miejsce blisko kierowcy lub drużyny konduktorskiej, ewentualnie w gronie pasażerów wzbudzających zaufanie (np. rodziny z dziećmi, osoby starsze). Natomiast unikajmy grup, które spożywają alkohol - ich zachowanie jest często nieprzewidywalne.
  • nie korzystajmy z poczęstunku oferowanego przez nieznanych współpasażerów - w ten sposób złodzieje często usypiają swoje ofiary, a następnie je okradają. W podróży starajmy się też nie spać, zwłaszcza gdy w pobliżu nie ma osób zaufanych.
  • Jeżeli ktoś źle znosi podróże może zażyć odpowiednie środki farmakologiczne. Złe samopoczucie wywołane "chorobą lokomocyjną" osłabia czujność, uwagę i koncentrację.
WYPOCZYWAJĄC NAD WODĄ

Wypoczywając nad wodą pamiętajmy o najważniejszych poradach ratowników Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego:

ZASADY BEZPIECZEŃSTWA KĄPIELI
  1. Nigdy nie wolno skakać do nieznanej wody, ponieważ nie wiadomo czego można się spodziewać pod jej lustrem.
  2. Nie wolno wchodzić celowo do wody w miejscach niebezpiecznych, tam gdzie według naszego rozeznania znajdują się na przykład: wiry, wodorosty, zimne prądy, itp.
  3. Zainteresuj się zawsze bezpieczeństwem dzieci przebywających nad wodą i w jej pobliżu.
  4. Nie wszczynaj nigdy fałszywych alarmów, nie popychaj nigdy do wody osób, które się tego nie spodziewają.
  5. Nie biegaj nigdy po pomostach, możesz potrącić znajdujące się tam osoby, a sam narażasz się na uszkodzenia ciała przy upadku.
  6. Dla zapewnienia maksimum bezpieczeństwa osobom korzystającym z kąpieli, szczególnie dzieciom, należy zabezpieczyć dostępne pomoce typu: skrzydełka pływackie, koła nadmuchiwane, itp. najlepiej w kolorze jaskrawym, np. pomarańczowym lub żółtym.
GDZIE PŁYWAĆ
  1. W miejscach strzeżonych i przeznaczonych specjalnie do tego celu.
  2. W wodzie tak głębokiej i takiej odległości od brzegu, która odpowiada naszym realnym możliwością pływackim.
  3. W miejscach dobrze sobie znanych.
  4. Nigdy nie wolno pływać w miejscach zakazanych, o czym informują odpowiednie tablice, a także na odcinkach szlaków żeglugowych w pobliżu urządzeń i budowli wodnych.
ZAWSZE STOSUJEMY SIĘ DO OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW I REGULAMINÓW.

KIEDY PŁYWAĆ
  1. W czasie sezonu letniego, gdy temperatura wody nie jest niższa od 18°C.
  2. W pełni zdrowia i sprzyjającej temperaturze wody ok. 22 - 25°C.
  3. Nie wchodzić do wody po spożyciu alkoholu, po rozgrzaniu na słońcu, bezpośrednio po posiłku i przy złym samopoczuciu.
  4. Nie przebywać zbyt długo w wodzie, stosować odpowiednio dłuższe przerwy.
powyższy materiał został przygotowany przez WOPR w Katowicach
PAMIĘTAJ, TELEFON ALARMOWY NAD WODĄ TO 601-100-100
 
WYPOCZYWAJĄC W GÓRACH

Wędrówka górskimi szlakami tak w lecie, jak i w zimie, to jeden z najlepszych sposobów spędzenia wolnego czasu, ale tym wędrówkom mogą towarzyszyć zagrożenia czy wypadki. Aby unikać tych zagrożeń każdą wyprawę w góry należy starannie przygotować.
Dostępne przewodniki i mapy turystyczne dostarczą nam wielu informacji, pomogą podjąć decyzję w jaki rejon gór się udać, dadzą orientację jakich trudności terenowych oczekiwać i ile nam to zajmie czasu.
 
Podstawowe informacje jakie powinniśmy zebrać to:
  • przebieg szlaku turystycznego, którym będziemy się kierować - czy stokiem leśnym, grzbietami, halami itp.,
  • sieć schronisk turystycznych,
  • czas marszu od planowanego punktu wyjścia do punktu docelowego,
    lokalizacja obiektów, które mogą stanowić awaryjne schronienie na szlaku w przypadku załamania się pogody - szałasy, schrony, koleby, leśniczówki itp.,
  • drogi odwrotu jeżeli podejmiemy decyzję o skróceniu naszej wędrówki (w wyniku np. deszczu, mgły, burzy),
  • wysokość nad poziomem morza (n.p.m.) na jaką będziemy musieli podejść i wędrować oraz różnice wzniesień na podejściach i zejściach w czasie wędrówki.

W placówkach GOPR można uzyskać dodatkowe, aktualne informacje o warunkach panujących w górach i na szlakach.

Podstawą ekwipunku turysty górskiego jest odpowiednie i wygodne obuwie oraz plecak, w którym niezależnie od pory roku i pogody winny znajdować się m.in.:
  • czapka i rękawiczki, zapasowe skarpety i koszula,
  • ubranie przeciwdeszczowe, wiatrochronne,
  • płachta,
  • podręczna apteczka, latarka i zapałki.
Planując wędrówkę górską wskazane jest też zabranie telefonu komórkowego - z dobrze naładowaną baterią zasilającą - przynajmniej jednego na grupę i wprowadzenie do pamięci telefonów alarmowych GOPR, lokalnych i ogólnoplski.

WYCHODZĄC W GÓRY ZOSTAWMY W MIEJSCU POBYTU WIADOMOŚĆ O TRASIE WYCIECZKI I PRZEWIDYWANEJ GODZINIE POWROTU. JEŻELI ZMIENIAMY PLANY ZAWIADOMMY O TYM GOPR (TOPR) – PAMIĘTAJ, POGOTOWIE GÓRSKIE NIE ZATRUDNIA DETEKTYWÓW I JASNOWIDZÓW.

NA WĘDRÓWKĘ WYCHODŹMY W GÓRY RANKIEM, POGODA PSUJE SIĘ ZWYKLE WCZESNYM POPOŁUDNIEM.

Wędrując górskim szlakiem turystycznym podziwiamy przyrodę, widoki, panoramę gór, ale też musimy cały czas orientować się w terenie i znać nasze aktualne miejsce pobytu, a więc:
  1. Znać kierunki stron świata, w których biegnie szlak turystyczny na całym odcinku.
  2. Pamiętać, jakimi formacjami terenowymi prowadzi szlak - grzbiet, po stoku, polana, hala, partie leśne itp.
  3. Znać aktualny czas marszu od momentu wyjścia, co pozwoli podjąć decyzję - zawrócić czy też kontynuować wędrówkę, gdyż bliżej jest do punktu końcowego wędrówki.

W przypadku zagubienia szlaku turystycznego przy dobrej pogodzie należy: ustalić kierunek, skąd przyszliśmy, ustalić kierunek w którym winien prowadzić szlak, ustalić na jakiej formacji górskiej się znajdujemy i którędy w tym rejonie winien przebiegać szlak turystyczny. Należy wtedy ustalić, w jakim kierunku należy się udać celem odnalezienia zagubionego szlaku. W tym celu winny udać się 2-3 osoby, a reszta grupy oczekuje na miejscu. Niedopuszczalne jest rozejście się całej grupy w celu poszukiwania szlaku. 

Natomiast przy zgubieniu szlaku w złych warunkach atmosferycznych (np. mgła czy deszcz) należy: zachować spokój i opanowanie, ustalić kierunek z którego przyszliśmy, ustalić na jakiej formacji górskiej się znajdujemy, ustalić w którym miejscu i w jakim czasie mieliśmy ostatni znak turystyczny na szlaku. Najkorzystniej jest zawrócić do miejsca, w którym ostatni raz widzieliśmy znak na szlaku.

 
PAMIĘTAJ, TELEFON ALARMOWY W GÓRACH TO 601-100-300 lub 985

powyższy materiał został przygotowany przez ratowników beskidzkiego GOPR-u.
JEŚLI CHCECIE PAŃSTWO POZNAĆ WIĘCEJ PORAD ODWIIEDŹCIE STRONY GOPR-u.

WYPOCZYWAJĄC W LESIE

Wypoczywając w lesie skorzystajmy ze wskazówek leśników Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Katowicach, którzy przypominają:
  • niemal wszystkie drogi leśne (z wyjątkiem dróg w rezerwatach przyrody) są dopuszczone do ruchu pieszego i rowerowego. Przez lasy przebiegają specjalnie wytyczone ścieżki oraz szlaki rowerowe, jednak nie wolno wchodzić ani wjeżdżać na tereny, na których jest prowadzona ścinka drzew. Takie obszary są najczęściej oznakowane stosownymi tablicami.
  • Lasy Państwowe stale rozbudowują sieć miejsc postoju pojazdów przy drogach publicznych. Na drogach leśnych obowiązuje zakaz ruchu pojazdów silnikowych , zaprzęgowych i motorowerów.
  • w lasach oraz w odległości do 100 m. od ich granicy zabronione jest rozniecanie ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego.
  • nie wolno także płoszyć, ścigać, chwytać, ani zabijać dzikich zwierząt oraz puszczać psów luzem.
  • dziko żyjące zwierzęta, z wyjątkiem dzika, zasadniczo nie stanowią zagrożenia dla ludzi, ale biorąc pod uwagę możliwość przenoszenia chorób należy unikać bliższego z nimi kontaktu. Dotyczy to zwłaszcza osobników, które nie wykazują strachu przed człowiekiem. W odniesieniu do wymienionego wyżej dzika, zagrożenie mogą stanowić głównie lochy z warchlakami, szczególnie jeśli zostaną zaskoczone niespodziewaną obecnością człowieka w sytuacji zagrożenia – gdy zostanie im zablokowana droga ucieczki.
powyższy materiał został przygotowany przez leśników RDLP w Katowicach
 

GABINETY W NOWEJ ODSŁONIE

Dnia 18 czerwca br. Burmistrz Zbąszynka Wiesław Czyczerski w obecności Prezeski Nowego Szpitala w Świebodzinie Wiesławy Cieplickiej, Właściciela "Sikora Clinic" Damiana Sikory oraz Koordynatora ds. zdrowia Krzysztofa Krzywaka, oddał do użytkowania po remoncie gabinety: ginekologiczny i stomatologiczny. Najbardziej zadowolone z przeprowadzonego remontu powinny być panie korzystające z poradni ginekologiczno-położniczej. Sterylność pomieszczeń, odpowiednia kolorystyka, jakość użytych materiałów i układ mebli są na bardzo dobrym poziomie. Intymność i komfort badań gwarantują zamontowane na okna nowe rolety, klimatyzacja, wyciszone drzwi oraz bardzo sterylna łazienka.
Remont wykonała firma budowlana Jan Muńko i Marek Muńko z Nowego Kramska, ze środków budżetowych Gminy Zbąszynek.
Gabinet jest dwufunkcyjny. W tygodniu 2 razy przyjmuje lekarz ginekolog i 3 razy świadczone są usługi przez lekarzy stomatologów. Świadczenia finansowane są w ramach środków NFZ.
Zapraszamy mieszkańców Gminy Zbąszynek oraz pacjentów z innych miejscowości do korzystania z dobrej jakości świadczonych usług w bardzo dobrych warunkach.

Elementy dodatkowe powiązane z tym akapitem w informacji

8Galeria zdjęć: Gabinet ginek.stomatolo

PODSTĘPNA CHOROBA

17 maja obchodzony jest Światowy Dzień Świadomości Nadciśnienia Tętniczego. To podstępna choroba, która po cichu niszczy zdrowie, a nawet może odebrać życie. Niestety wciąż zbyt wielu Polaków nie zdaje sobie sprawy z zagrożenia, a nawet jeśli mierzą ciśnienie, często popełniają błedy, które zaburzają wynik.
Raport Światowej Organizacji Zdrowia na temat nadciśnienia dowiódł, że w latach 1990–2019 liczba chorych podwoiła się, z 650 milionów do 1,3 miliarda. Jak wskazuje WHO, cztery osoby na pięć nie są odpowiednio leczone. Dodatkowo ponad połowa osób z nadciśnieniem tętniczym może nie mieć o tym pojęcia. Według WHO podjęcie odpowiednich działań w związku z leczeniem mogłoby w latach 2023-2050 zapobiec 76 milionom zgonów.
Statystyki światowe porażają, w Polsce wcale nie jest lepiej. Prof. dr hab. med. Krzysztof J. Filipiak, były prezes Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, wyjaśnia, że nadciśnienie tętnicze jest drugim po zaburzeniach lipidowych czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego.
- Liczbę osób z zaburzeniami lipidowymi szacujemy obecnie na 18-20 milionów dorosłych Polaków, w przypadku osób z nadciśnieniem tętniczym mowa o 12 milionach. Ale pamiętajmy, że te 12 milionów to osoby z nadciśnieniem tętniczym według przyjętej definicji w Europie, a więc takie, które mają ciśnienia powyżej 140/90 mmHg - wyjaśnia w rozmowie z WP abcZdrowie prof. Filipiak, kardiolog, internista, hipertensjolog.
Ekspert tłumaczy, że w USA granice rozpoznania nadciśnienia są bardziej surowe, bo chorobę diagnozuje się już w przypadku wartości powyżej 130/80 mmHg. - Gdybyśmy zastosowali taką definicję w Polsce, liczba osób z nadciśnieniem tętniczym sięgałaby 18-19 milionów i praktycznie nie różniłaby się od liczby osób z dyslipidemiami (to stan, w którym poziom lipidów we krwi jest zaburzony - przyp. red.) - podkreśla stanowczo.
Dodaje, że nadciśnienie to choroba cywilizacyjna. - Skoro w Polsce jest 18-20 milionów osób z podwyższonym stężeniem cholesterolu, osiem milionów z otyłością, kilkanaście milionów z nadwagą, osiem milionów osób pali papierosy, a kolejne trzy miliony ma cukrzycę - mamy odpowiedź, dlaczego tak dużo wokoło jest osób z nadciśnieniem tętniczym - mówi ekspert i podkreśla, że to nie wiek, ale choroby współistniejące obok obciążenia genetycznego decydują o nadciśnieniu.
Prof. Filipiak tłumaczy, że choroba wiąże się z szeregiem powikłań.
- Wyróżniamy tzw. makronaczyniowe powikłania nadciśnienia tętniczego, tj. zawały serca, udary mózgu, niewydolność serca, ale i uszkodzenia małych naczyń, prowadzące do dysfunkcji nerek, narządu wzroku, przyspieszenia miażdżycy - wylicza i dodaje: - Osobom z nieleczonym nadciśnieniem tętniczym grozi po pierwsze udar mózgu, ale też wzrost ryzyka demencji.
Jak mierzyć ciśnienie?
Maj to również miesiąc mierzenia ciśnienia (ang. May Measurement Month). Prof. Filipiak mówi, że pomiary ciśnienia nie powinny nam się kojarzyć wyłącznie z gabinetem lekarskim czy punktami aptecznymi.
- Mierzyć ciśnienie powinniśmy przynajmniej raz na pół roku, w przypadku osób bez żadnych innych czynników ryzyka, ewentualnie raz do roku - wyjaśnia hipertensjolog i przyznaje, że postęp technologiczny sprawił, że ciśnienie może zmierzyć nam nawet smartwatch. Choć jego wskazania nie będą dokładne, to ta metoda pomiaru traktowana jest dziś przez lekarzy jako "bardzo ważny skrining, czyli badanie przesiewowe".
- Mankiet ciśnieniomierza powinien mieć rozmiar odpowiedni do obwodu naszego ramienia - nieprawidłowy rozmiar mankietu zafałszuje wartości naszego ciśnienia tętniczego krwi. Pomiar powinien być wykonywany na siedząco, w cichym pomieszczeniu, w komfortowej temperaturze, z opróżnionym pęcherzem - tłumaczy dr Orlik.
- Przedramię powinno być oparte na blacie stołu, nogi nie powinny być skrzyżowane, a plecy wygodnie oparte. Mankiet ciśnieniomierza w przypadku ciśnieniomierza naramiennego powinien znajdować się na wysokości serca. Nie wolno mierzyć ciśnienia bezpośrednio po wysiłku, posiłku lub paleniu papierosów. Równie ważne jest, aby nie mierzyć ciśnienia podczas silnych emocji lub lęku, gorączka też może zaburzyć wynik - radzi kardiolog z AHoP.

Pomoc dla dzieci i młodzieży - I poziom referencyjny

Ośrodki środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży – I poziom referencyjny -  to bardzo istotny element nowego modelu ochrony zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Mają sprawić, żeby opieka specjalistów była jak najbardziej przyjazna dla dzieci i młodzieży, dostępna, przystosowana do danego przypadku, włączająca w pomoc dziecku jego bliskich. Celem jest to, żeby problemy dzieci i młodzieży były w pierwszej kolejności diagnozowane jak najbliżej miejsca zamieszkania. Żeby dzieci i młodzież zostali otoczeni jak najlepszą opieką psychologiczną i terapeutyczną, żeby nie doszło do zaostrzenia kryzysu. Psycholog i psychoterapeuta ma być dostępny w środowisku dziecka.
Wykaz wszystkich Ośrodków Środowiskowej Opieki Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży- I poziom.
Ośrodek Profilaktyki i Pomocy Psychiatrycznej "Relacja"
Nowa Sól, Kupiecka 17
782614637, 669 132 411
Ośrodek Profilaktyki i Pomocy Psychiatrycznej "Relacja"
Zielona Góra, ul. Jasna 12/1U
782 614 637
Ośrodek Profilaktyki i Pomocy Psychiatrycznej "Relacja"
Sulechów, ul. Zwycięstwa 1/Budynek A
505 510 830
FRACTAL CONCEPT SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ
Gorzów Wielkopolski, ul. Gen. Władysława Sikorskiego 111/311
731033099
CENTRUM BADAŃ PSYCHOLOGICZNYCH I PSYCHOTERAPII DR JOANNA WICHLIŃSKA-PAKIRSKA NIEPUBLICZNA PORADNIA
Kostrzyn nad Odrą, ul. Zielona 2
786 810 610
Fundacja Bona Labor
Świebodzin, ul.  Wałowa 14c
881 729 613
Centrum Wsparcia i Terapii Uzależnień i Współuzależnienia
Sulęcin, ul. Tadeusza Kościuszki 6
798 613 164
Centrum Wsparcia i Terapii Uzależnień i Współuzależnienia
Drezdenko, Krakowska 12a
690 383 539
Szpital Na Wyspie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Żary, ul. Pszenna 2,
533 318 252
Wielospecjalistyczny Szpital Wojewódzki w Gorzowie Wlkp. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Gorzów Wielkopolski, ul. Franciszka Walczaka 42
95 782 79 52
Praktyka Lekarza Rodzinnego "Hipokrates" s. c. Adriana Tołkacz, Artur Tołkacz
ul. Kopernika 3A, 68-100 ŻAGAŃ
68 477 69 30
Centrum Wsparcia i Terapii Uzależnień i Współuzależnienia
Krosno Odrzańskie ul. Grobla 29
690 228 490
Centrum Wsparcia i Terapii Uzależnień i Współuzależnienia
Słubice, u. Mickiewicza 6
690 492 190
FUNDACJA NA RZECZ RODZINY I ROZWOJU OSOBISTEGO
Nowa Sól, ul. Traugutta 12B
536 779 907
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Centrum Leczenia Dzieci i Młodzieży w Zaborze
Zielona Góra, ul. Monte Cassino 21B
459 588 988
Ośrodek Profilaktyki i Pomocy Psychiatrycznej "Relacja"
Wschowa, ul. Daszyńskiego 2A /2
572 820 481
Samodzielny Publiczny Szpital Dla Nerwowo I Psychicznie Chorych W Międzyrzeczu
Międzyrzecz, ul. Poznańska 109
95 742 87 00

MAMMOBUS

Dzisiaj 16 KWIETNIA br. słońce zaświeciło dla Pań z Gminy Zbąszynek. Mammobus już oczekuje przy Przychodni ul. Długa 1. Wszystko sprawdzone. Zgodnie z zaproszeniami liczymy na 100% frekwencję. Nie przegap zaproszenia. Lepiej się badać niż leczyć.
Bezpłatny program profilaktyki raka piersi; Każda kobieta może skorzystać z bezpłatnej mammografii bez żadnego skierowania, jeśli: jest w wieku 45-74 lata i  nie miała wykonanej mammografii w ciągu ostatnich dwóch lat w ramach NFZ.
  • Rak piersi to najczęściej występujący nowotwór złośliwy u kobiet.
  • Rocznie w Polsce dowiaduje się o nim ok. 20 tysięcy kobiet.
  • Rak szyjki macicy jest wykrywany u ok. 3 tysięcy pań rocznie. Stanowi ponad 10% nowotworów u kobiet.
  • Zmiany nowotworowe wykryte na wczesnym etapie dają szansę na wyleczenie, dlatego tak ważne są regularne badania profilaktyczne.
 
PRZYPOMINAMY TAKŻE:
Od 1 listopada 2023 r. program profilaktyki szyjki macicy obejmie kobiety od 25 do 64 roku życia.
Na profilaktyczną cytologię nie trzeba skierowania. Badanie jest bezpłatne, finansuje je Narodowy Fundusz Zdrowia.
Panie powinny robić profilaktyczne badania cytologiczne:
  • co trzy lata
  • co roku u kobiet obciążanych czynnikami ryzyka (tzn. zakażonych wirusem HIV, przyjmujących leki immunosupresyjne, zakażonych HPV — typem wysokiego ryzyka).
Rak szyjki macicy na wczesnym etapie jest wyleczalny w 99% przypadków.

CHOROBA PARKINSONA - 11.04.2024

Naukowcy biją na alarm - starzenia się społeczeństwa wywołuje tsunami chorób neurologicznych. JEDNĄ Z NICH JEST CHOROBA PARKINSONA. Każdego roku 11 kwietnia, czyli w dniu urodzin dr. Jamesa Parkinsona, mówi się o niej więcej, aby lepiej zrozumieć to schorzenie oraz uzmysłowić ludziom, jak mocno zmienia ono życie chorego oraz jego najbliższych.
 
Od kilku dekad obserwujemy postępujący proces starzenia się naszego społeczeństwa. Według prognozy ONZ na lata 2000-2050 liczba Polaków w wieku 60-64 wzrośnie o ponad 50%. Będzie się to wiązało ze wzrostem częstotliwości występowania schorzeń mózgu, określanych mianem chorób neurodegeneracyjnych. Jedną z nich jest choroba Parkinsona. Na całym świecie żyje z nią ponad 10 milionów osób, a w Polsce ok. 80 000 – 100 000, przy czym jej zaawansowane stadium ma ok. 20%.
Oprócz stosowania zaawansowanych terapii trzeba pamiętać o holistycznym podejściu do pacjenta. Potrzebna jest współpraca neurologa z neurochirurgiem, neuroradiologiem, neuropsychologiem, czasami psychiatrą, na pewno z fizjoterapeutą, logopedą, dietetykiem, pielęgniarką parkinsonowską. To schorzenie można nazwać modelowym do wdrożenia programu kompleksowej – tzn. we wszystkich wymienionych wymiarach – opieki nad chorym. Tylko taki system opieki zapewni lepszą jakość życia chorego, a co za tym idzie również opiekuna – twierdzi prof. Jarosław Sławek, kierownik Oddziału Neurologicznego i Udarowego Szpitala św. Wojciecha w Gdańsku, były prezes zarządu głównego Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, profesor na Wydziale Nauk o Zdrowiu Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.
 
Od dwóch lat chorzy, których choroba weszła w zaawansowane stadium i którzy odczuwają spadek skuteczności dotychczasowych terapii doustnych, mogą korzystać ze wsparcia jakie oferuje Ogólnopolska Infolinia dla Osób z Zaawansowaną Chorobą Parkinsona. 500 990 363 to numer obsługiwany przez wykwalifikowane osoby w dni robocze, od poniedziałku do piątku, w godzinach od 10:00 do 14:00. Narzędzie to stworzone zostało również dla opiekunów i lekarzy, którzy nie wiedzą jak poprowadzić pacjenta w zaawansowanym stadium choroby.
 
Postępujący problem
Choroba Parkinsona jest postępującą, neurodegeneracyjną chorobą mózgu. Naukowcy nie znaleźli jeszcze dokładnych przyczyn wywołujących ją, a tym samym nie znaleźli lekarstwa, które mogłoby ją wyleczyć. Podstawową cechą choroby jest uszkadzanie komórek nerwowych, a dokładniej neuronów dopaminergicznych, w części mózgu zwanej istotą czarną. Impulsy nerwowe przekazywane z istoty czarnej są odpowiedzialne za zależną od naszej woli pracę mięśni i koordynację ruchową. Taki proces niszczenia, rozłożony w czasie, skutkuje ok. czterdziestoma objawami w postaci np. drżących dłoni, zaburzenia snu, obniżonego nastroju, mikrografii, bólu, stanu jelit, zaparć. To co ważne niejednokrotnie pierwszymi objawami choroby Parkinsona są zaburzenia węchu i wspomniane zaparcia przez co niektórzy naukowcy twierdzą, że choroba ta ma swój początek nie w mózgu, ale w jelitach.
Przebieg choroby można podzielić na trzy fazy:
  •  utajony rozwój choroby, który może trwać 10-15 lat. Organizm nie daje objawów typowych dla choroby, która w międzyczasie wyniszcza struktury mózgu, powodując jego degenerację. Zniszczeniu ulega ok. 50-60 % neuronów produkujących dopaminę, w skutek czego chorzy zaczynają mieć nasilające się objawy takie jak zaburzenia ruchu, drżenie spoczynkowe, ślinotok oraz kłopoty z mówieniem,
  • „miesiąc miodowy”, podczas którego organizm chorego bardzo dobrze odpowiada na leczenie farmakologiczne,
  • zaawansowane stadium, czyli pacjent zwykle 5 razy dziennie lub więcej przyjmuje doustnie lewodopę, 2 godziny w ciągu dnia lub więcej ma stan off, czyli stan gorszego samopoczucia charakteryzujący się sztywnościami, spowolnieniem, drżeniem, 1. godzinę dziennie lub więcej doświadcza kłopotliwych dyskinez. Wówczas należy przedsięwziąć wszystkie kroki dążące do szybkiego, medycznego rozpoznania i skierowania chorego na odpowiednią terapię.
Statystycznie choroba Parkinsona częściej dosięga mężczyzn aniżeli kobiet i rozpoczyna się zwykle powyżej 50. roku życia.
Niestety z tą jednostką chorobową mierzą się już nawet osoby po 25 roku życia. Parkinson całkowicie zmienia życie pacjentów – zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym. Utrudnione, codzienne funkcjonowanie działa negatywnie na samopoczucie osoby dotkniętej tą chorobą. Ale nie tylko. Choroba Parkinsona to choroba całej rodziny, która często pomimo dobrych chęci nie do końca wie, jak właściwie pomóc pacjentowi. Oprócz leczenia trzeba zadbać chociażby o unikanie sytuacji stresowych, co jest szczególnie ciężkie. Uważa się, że ze względu na zachowaną pełną świadomość choroby, znaczny odsetek pacjentów z chorobą Parkinsona cierpi na depresję – mówi Wojciech Machajek, wiceprezes Fundacji Chorób Mózgu.
 
Standardy leczenia oraz wsparcia
Obecne leczenie choroby Parkinsona mimo, że nie przyczynowe, znacznie wydłuża życie chorych, a szczególnie poprawia jego jakość.

BADANIA MAMMOGRAFICZNE

Elementy dodatkowe powiązane z tym akapitem w informacji

1Galeria zdjęć: Badania mammograficzne

Warto rozmawiać

Burmistrz Zbąszynka uczestniczył w prezentacji tomografu komputerowego zakupionego przez Gminę Zbąszynek dla Sikora Clinic sikoraclinic w Przychodni w Zbąszynku przy ul. Długiej 1. Przy okazji odebrał podziękowanie za wspieranie działań technologicznych wpywających na jakość badań stomatologicznych. Spotkanie było także okazją do rozmów na temat współpracy Gminy Zbąszynek, Sikora Clinic i Nowego Szpitala w Świebodzinie. Przebiegło w bardzo konstruktywnej atmosferze.
Ustalono wspólne  działania  w zakresie organizacyjnym i logistycznym wpływające na jakość przyjęć i leczenie pacjentów. Partnerzy uzgodnili stałe kontakty w tym obszarze.
Jednocześnie informujemy Państwa, że Sikora Clinic złożył wniosek do LOW NFZ w Zielonej Górze na przyjęcia pacjentów ze środków publicznych NFZ. Obecnie trwa weryfikacja wniosku. Po pozytywnej akceptacji i podpisaniu umowy rozpocznie się proces rejestracji pacjentów. O terminie rejestracji będziemy powiadamiać mieszkańców poprzez stronę internetową  www.zbaszynek.pl  oraz sikoraclinic.
 
 
 
 

Elementy dodatkowe powiązane z tym akapitem w informacji

5Galeria zdjęć: Tomograf

14 LUTEGO - POMAGAJMY

14 lutego obchodzimy nie tylko Walentynki, ale również DZIEŃ CHORYCH NA PADACZKĘ. Święty Walenty jest patronem zakochanych, ale i osób chorych na padaczkę (epilepsję),czyli tzw. chorobę świętego Walentego. To najczęstsza choroba mózgu. Choruje na nią ok. 400 tysięcy Polaków. Mało kto wie, że na tę kłopotliwą przypadłość cierpieli także Ludwig van Beethoven, Fiodor Dostojewski, George Byron, Graham Green, Juliusz Cezar, a także Napoleon Bonaparte.
Padaczka  (epilepsja) charakteryzuje się występowaniem tzw. napadów padaczkowych, które polegają na nagłym wystąpieniu zespołu objawów somatycznych. Do klasycznych objawów zaliczamy: naprężenie ciała, wygięcie w łuk, drgawki, szczękościsk, ślinotok, bezwiedne oddanie moczu, utratę przytomności. Typowy atak trwa około 3 minut. Poza najczęstszymi objawami bardzo często można spotkać objawy częściowe albo objawy nietypowe, np. napady ruchowe (tylko drżenie kącika ust, kciuka), napady czuciowe (tylko mrowienie pewnych części ciała), napady wegetatywne (np. nadmierne wydzielanie śliny), napady nieświadomości (charakteryzują się tylko krótkotrwałą utratą świadomości).
U dzieci napady mogą się pojawić od pierwszego dnia ich życia. Zwykle u noworodków i niemowląt padaczka jest dodatkowym objawem zespołu chorób. Ataki u dzieci są bardzo zróżnicowane. Mogą to być regularnie występujące napięcia, drgawki albo utrata świadomości. Dzieci w wieku 6-9 lat, najczęściej mają wyłączenie świadomości na około 10 sekund, czasami może temu towarzyszyć mruganie powiek albo ruchy głową. Rodzicom jest trudno je zidentyfikować, ponieważ jest to wiek, kiedy dzieci "zamyślają się". Wspólną cechą wszystkich ataków jest to, że są napadowe, trwają krótko i są powtarzalne.
Choroba może pojawić się w każdym wieku, dotychczas w 80 proc. wypadków, rozpoczynała się przed 20. rokiem życia. Obecnie tendencja się zmienia, epileptolodzy notują coraz częściej ataki u osób powyżej 60. roku życia. Przyjmuje się, że w Polsce padaczkę ma ok. 400 tys. osób, co stanowi 1 proc. społeczeństwa.
Osoby chore na padaczkę ciągle spotykają się z odrzuceniem, niezrozumieniem i izolacją. Dlatego zdarza się, że chcąc ustrzec się przed nieprzychylną postawą społeczeństwa, chorzy lub ich rodziny nie informują o chorobie nauczycieli, wychowawców czy pracodawców.
Przyczyny występowania padaczki są różnorodne, zarówno wrodzone, jak i nabyte, ale w większości przypadków są nieznane. W rzadkich przypadkach są to przyczyny genetyczne. Do najczęstszych przyczyn padaczki zalicza się: urazy czaszki, zwłaszcza z utratą przytomności, uszkodzenia mózgu w okresie życia płodowego, uszkodzenia mózgu w czasie nieprawidłowo przebiegającego porodu, guzy mózgu, choroby naczyniowe, infekcję mózgu lub opon mózgowych, uwarunkowania genetyczne dziedziczenie.
Rozróżniamy padaczkę objawową i padaczkę objawową o nieustalonej przyczynie. W pierwszej grupie można wyróżnić między innymi: padaczkę pourazową, alkoholową, wieku starczego czy uogólnioną. Natomiast w przypadku padaczki objawowej o nieustalonej przyczynie, atak pojawia się nieoczekiwanie, wywołany np. światłem stroboskopowym na dyskotece, dźwiękiem o pewnej częstotliwości, stresem, wzruszeniem itp.
CO NALEŻY ZROBIĆ, GDY JESTEŚ ŚWIADKIEM NAPADU PADACZKOWEGO:
  • ułożyć chorego na boku by uchronić go przed zakrztuszeniem się, jeśli nie jest możliwe ułożenie chorego w tej pozycji, pozostawić na plecach;
  • ochronić (szczególnie głowę i kręgosłup) przed okaleczeniem o okoliczne przedmioty, czyli np. przytrzymać z boku rękami; nie należy podnosić głowy chorego;
  • ułatwić oddychanie, np.: rozpiąć pasek czy kołnierz koszuli;
  • sprawdzić, czy podczas napadu nie było mimowolnego oddania moczu (lub kału) i adekwatnie pomóc choremu;
  • zachować spokój;
  • wezwać lekarza lub pogotowie ratunkowe.
CZEGO NIE WOLNO ROBIĆ, GDY JESTEŚ ŚWIADKIEM NAPADU PADACZKOWEGO:
  • nie przenosić chorego;
  • nie szarpać chorego ani klepać po twarzy;
  • nie wkładać niczego pod głowę (koca, poduszki, kurtki itp.) – grozi to zapadnięciem się języka i utrudnieniem oddychania;
  • nie otwierać siłą zaciśniętych szczęk;
  • nie wkładać niczego choremu do ust;
  • nie powstrzymywać na siłę drgawek;
  • nie używać siły wobec chorego, podczas napadu  chory ma zawężoną świadomość i może reagować na to agresją;
  • nie stosować sztucznego oddychania, na początku dużego napadu padaczkowego chory może przez pewien czas nie oddychać (20−30 sekund) – jest to normalne;
  • nie podawać nic do picia.
Pamiętajmy, aby nie bać się reagować. Nasza pomoc może ochronić zdrowie, a nawet życie chorego!!!

EDUKACJA PRZEDPORODOWA

Pani położna rodzinna JUSTYNA GOŁEK zaprasza panie w ciąży na spotkanie edukacyjne, przedporodowe, które odbędzie się 25 stycznia br. o godz. 16:00 w Pizzeria Colosseum w Zbąszynku. WARTO przyswoić sobie wiedzę i umiejętności w tym bardzo ważnym okresie życia kobiety i dziecka. Ojciec dziecka powinien zrobić wszystko, aby partnerka mogła udać się na takie edukacyjne spotkanie. ZAPRASZAMY i do zobaczenia.
1 2 3 4 5 6 ... 18 »

Lokalna TV

ZTVi Zbąszynek

Miasta partnerskie

  • Herb miasta partnerskiego - Zbąszyń
  • Herb miasta partnerskiego - Bedum
  • Herb miasta partnerskiego - Peitz

Jednostki organizacyjne

Kontakt

   68 38 49 140
   Urząd Miejski w Zbąszynku ul. Rynek 1 
         66-210 Zbąszynek
 
  

 
Logo: e-line Systemy Internetowe - wykonawca serwisu internetowego